ЛОХЎ, МО ДЭ ДАЦЭЖЫН

Ду җыдони, есынмуди вонзысы Лохў. Тади җин да, ба сый ду бу хэпа. Ба санниди йиче есын та чыди чонгуәлэли. Кәсы ба жынди жу та мә чонгуә. Та зу вонщёнди чыщер жынди жуни.
Йитян Лохў дўзы вәди зэ санни зо чыдичили. Кәсы та ба чыди мәдый зошон. Чиди, Лохў бу җыдо зў сани. Нэгә җекурни да та гынчян погуәчили йигә Мо. Ба Мо канҗян, Лохў гощинди, вонщёнди чы тани. Тёли йигә җонзы, ба Мо җуачў, няхали.
— Вә хуәди җыму да, вәсы есынмуди вонзы. Ба йиче есынди жу чыли, кәсы ба жынди жу мә чонгуә. Ни ги вә фә, жынди жу щёнма, бу щён?
Мо хуэйдади:
— Дун-яшон зыю жынди жу щён.
Ба җыгә хуа тинҗян, Лохў гощинди, фәсы:
— Ни ги вә ба жын зыги, ни дансы бу зыги, вә ба ни җыхур зу чышонни.
Ё фәни, Мо зэ санни лонди сыхур, җянли йигә Дацэди жын. Та ба Лохў җинган зу линдо нэгә жын гынчян:
-Җы зусы жын.
Лохў ба Мо фонкэли. Та доли Дацэди гынчян вэвэди фәсы:
-Ни да фушон халэ, вә лян ни щён шонлён йигә сычинни.
Жын хуэйдади:
— Вә дансы хачи, ни ба вә чышонни.
Лохў фәсы:
— Ни бә хэпали, вә ба ни бу ду.
Кәсы жын ба Лохўди хуа мә щин.
Жын зуәди фу җонди годи йимяр, Лохў җиди зў сани, бу җыдо. Шон фуди сыхур мә фончў, ба җуазы җядо фуяца литули.
Тындун шубучўли, Лохў ханди, го жоди, җё Дацэди ги та бонйихарни. Кәсы жын ба та мә гуанщян, да фушон манмар тёхалэ, ба цэ шушон хуэйчили.
Зу җымуҗя, тындун шубухалэди йимяр, Дохў сыдёли.

ЛОХЎ ДЭ ДАЦЭДИ

Нэхурди гуонйиншон ю йигә ло лопәрни. Та ю йигә эрзыни. Тади минзы җёди Эрли. Таму җўди тэ чүндихын: чыди мә чыди, чуанди мә чуанди. Эрзы зэ санни шу цэдини. Шу җи кунзы цэ, надо гэшон мэдё, мэщер чыхә, та зу хуэйлэли. Зу җымуҗя таму лёнгәр гуә гуонйиндини.
Йитян Эрли зз санни шу цэчили. Лойүанни та ба йигә да Лохў канҗянли. Лохў зэ йигә фу гынчян зандини, тади җуазы җядо фуяца литули. Җяди зунсы гунфу да, чүчи чүбудё, җё тындун ба Лохў шуди ду сыдёдыйли, нянҗиншон дёди лён гўр нянлуй.
Эрли манмар доли Лохў гынчянли. Лохў нянлуй дёшон ба та вонди, зу щён фә: «Ни ба вәди мин җюха». Эрли бу җыдо зў сани, тади щин ван, ю хэпа Лохў ба та чышон, ю канди Лохў неҗон. Та сылёнди: «Вә ба җыгә есынди мин җюха, та, данпа, ба вә бу чы».
Лохў нянҗин бу шанди вон тадини. Эрли манмар ба Лохўди җуазы да фуяца литу чүчўлэ, ба шон щили, лян шуҗинзы бочўли. Лохў чинсынди щили йи ку чи, ги дацэди дянлигә ту, дадади ханли йишын, фәди:
— Дацэди, Вә ба ниди хо вонбудё. Вә ги ни бонмонни. Җыхур хозэди.
Ба җыгә хуа фәба, та да го санни поли. Эрли җонхали. Ба цэ нашон хуэйлэ, Эрли ги ло нён ба йүхади сыч ин фәгили. Мама фәди:
— Нэсы ниди йүнчи, ни ганли хо сычинли, Хўда ги ни цыминни.
Гуәли бу дуәди жызы. Йибян хили, таму фиди сыхур, йүанзыни хәлынлынди щёнтуәли. Эрли чўчи канчили. Йиканса, йүанзыни занди йигә да вуню. Эрли мә дун са сычин. Мама щёмущищирди фәди:
— Җысы Лохў ги ни дощедини.
Гуәли җи чи, кә йүли йизун сычин: Лохў ги Эрлиди җяни налэли лёнгә ёнгор, тынли җи тян хили туәди лэли йигә җүнмый гўнён. Нэсы йүанвэди нүзы. Зу ба нэгә гўнён Эрли чүшонли.
Зу җымуҗя Дохў ги Эрли доли щели.