Имазов Мухаме Хусезовичсы 1941 нянди вуйүә чў 1 зэ Киргизия ССРди Москва районшонди Александровка щёнҗуонни сын-ёнхади. 1964 няншон та ба Киргиз гуйҗя дащүәниди йүвынщүә буфын нянванли. 1964 – 1968 няншон зэ щүәтонни җёли вурус йүян дэ вынщүәли.
1968 – 1971 няншон зэ аспирантура нянли фули. 1972 няншон ба фубәшыди «Хуэйзў йүянди фонетика» диссертация кошонли. 1968 няншон доли хуэйзўщүә буфыннили, зэ җытар ганли куәщүәхуәли. 1994 няншон ба бәшыди «Хуэйзў йүянди» диссертация кошонли. 1999 няншон ба җёшуди минтон дыйшонли. 2000 няншон ба та җүчын Хырхыз Гунхәгуәди Минзў Куәщүәйүанди член-корреспондентли.
Мухаме Хусезович зуәзоли 70 куәщүәхуә, тамуди җунҗянни 8-гә монография («Хуэйзў йүянди фонетика», «Хуэйзў йүян морфологияди тәще», «Хуэйзў йүянди орфография», «Ясыр Шывазы» (Тади сынхуә дэ зуәзо), «Җунгуәди хуэйзў», «Эрли Эрбўдў», «Хуэйзў йүянди грамматика» зэмусы хан вугә җёкуәфу лян җё фуди цэлё. 2011 няншон ба «Банбыйнян зэ куәщүә дэ җёйү шыҗешонди» йигә тёҗянха вынҗонди фу йинчўлэли.
Ё фәни, ба Имазов М. Х. бушоди фу зэ вэгуй йинчўлэли: зэ Жыбын (Токио), Җунгуә (Быйҗин, Йинчуан, Урумчи), Россия (Москва, Смоленск), Эстония (Тарту) дэ Хазахстан (Алматы). Мухаме Хусезович шәлүли вугә фубәшы лян йигә бәшы. Щянзэ та хансы сыгә аспирантди дэ лёнгә соискательди куәщүәди линшу. Та зэ Москва, Быйҗин, Йинчуан, Щиян, Бишкек, Токио, Осло дэ данлин чынпуниди заён гуәҗи конференцияшон цанли җяли, нянли зыҗиди йисы шынди боголи.
Чинчир, нан җёйү, куәщүә дэ вынмин Министерстводи минлин зэ БГУ дэ КНУди гуәҗяди кофашон донли ГАКди җўщили. Ги БГУди куәщүә янҗю хуәди дунфонщүә лян гуйҗи лянщи буфынди декан донли советникли, ги Хазахди гуәҗя фунү щүәйүанниди дащүә донли кофа фубәшы дэ бәшы диссертацияди Тунйи хуэйиди йүанли. Та хансы КРСУ кофа фубәшы дэ бәшы диссертация җуанмынди йүан. Ги зэ хуэйзўщүә дэ ханщүә җунщин йинчўлэди йиче фу, Мухаме Хусезович донли данҗянзыди бянҗи лян зуәзоҗяли. Ги дуәйибанзы хуэйзў щүәтонниди җёкуәфу лян җё фуди цэлё донли байир бянҗили. Имазов Мухамэ Хусезовичсы Хырхыз Республика щеҗяму Лянхәди йүан. Лян хуэйзў дэ хырхыз йүян щехади бушо щёфәди зуәзоҗя. Та йинчўлэли на хуэйзў йүян щехади сангә щёфә фу («Янҗир», «Суәзыйү», «Фаҗязы»), йигә сывын фу («Фущин»).
2011 няншон ги Имазов М. Х. ба «Хырхыз Республика юминди куәщүә нынйүан» минтон нангили. Та хан ю җымуҗяди шонхони: «Гункў ветеран», Киргиз ССРди Минйү грамота (1987 н.), Хырхыз Республикади грамота (1991 н.) дэ Хырхыз Республикади Минйү грамота (2004 н.).
Щянзэ Имазов Мухамэ Хусезовичсы Хырхыз Гунхәгуәди Минзў Куәщүәйүанди член-корреспондент, йүвынщүәҗяди бәшы, җёшу, хуэйзўщүә буфынниди шуйижын, хуэйзў дэ ханзў йүянщүәди хонҗя, юминди куәщүәди нынйүан.
Ложынди хуа ду зэ ви,
Сылён челэ – мә кәфи:
«Чян йүанни фи ху йүанни лю».
Йишон бу лан – зы дый җю.
Жын нянчинли зусы хо,
Чянтуди лўлўр ё җыдо.
Нёнлозы фә са – бә хэ чи:
Тамуди сынхуә би мян щи.
Ни зэ тамушон на тынчон,
Җё ниди эрнү е гыншон:
Ваму щинни йи җон зы,
Лозы, мучин бу фусы.
Цў хуа вондё, хо хуа фә.
Ха жын чүәшо, хо жын дуә.
Хо жын фур ли җё ни зэ,
Ха жын фур ли мянгуә вэ.
Ложынди хуа ду зэ ви,
Сылёнчелэ – мә кәфи:
«Чян йүанни фи ху йүанни лю».
Йишон бу лан – зы дый җю.

